Dołącz

Wyciskanie leżąc ze sztangą

Wyciskanie leżąc ze sztangą to klasyczne wyciskanie w pozycji leżącej: opuszczasz obciążoną sztangę na dolną część klatki piersiowej i wyciskasz ją z powrotem nad barki. Najpierw trenuje klatkę piersiową, a pomagają jej przednie aktony naramienne i triceps. To bój, którym większość osób mierzy siłę wyciskania górnej części ciała.

  • Klatka piersiowa
  • Ćwiczenie wielostawowe

Jak robić wyciskanie leżąc ze sztangą

  1. Połóż się na płaskiej ławce tak, by oczy były dokładnie pod sztangą, a obie stopy stały mocno na podłodze.

  2. Chwyć sztangę równo nachwytem, trochę szerzej niż barki, z drążkiem opartym nisko w dłoniach.

  3. Ściągnij łopatki razem i w dół, żeby górna część pleców i pośladki dociskały się do ławki.

  4. Weź oddech, zdejmij sztangę ze stojaków i przenieś ją nad barki na prostych rękach.

  5. Opuść sztangę pod kontrolą na dolną część klatki, łokcie skierowane lekko do wewnątrz, nie na boki.

  6. Dotknij klatki bez odbicia, potem wyciśnij w górę i lekko do tyłu, aż łokcie się wyprostują.

  7. Wydech zrób na górze, weź nowy oddech i powtórz; odłóż sztangę na stojaki tylko z wyprostowanymi rękami.

Ustawienie na ławce

Wsuń się pod sztangę tak, by oczy były dokładnie pod nią: zbyt nisko i sztanga zahacza o haki przy każdym powtórzeniu, zbyt wysoko i musisz ją daleko wypychać do przodu przy zdejmowaniu. Postaw stopy płasko, trochę szerzej niż biodra. Zanim dotkniesz sztangi, ściągnij łopatki do tyłu i w dół. Daje to niewielki, naturalny mostek w górnej części pleców i stabilną podstawę do wyciskania.

Szerokość chwytu i ułożenie dłoni

Chwyć sztangę równo, trochę szerzej niż barki; oznaczenia na gryfie pomagają trafiać w to samo miejsce na każdym treningu. Na dole przedramiona powinny stać blisko pionu, patrząc od przodu. Niech sztanga leży nad nasadą dłoni, a kciuki obejmują ją dookoła, bo chwyt bez kciuków pozwala ciężkiej sztandze wyturlać się z rąk.

Napięcie tułowia i oddychanie

Weź duży oddech przed zdjęciem sztangi i zatrzymaj go na czas opuszczania i wyciskania. Powietrze i napięcie tułowia utrzymują klatkę wysoko, co skraca drogę sztangi i sprawia, że pozycja jest taka sama w każdym powtórzeniu. Zrób wydech na górze, weź nowy oddech i zacznij znów, bez rozluźniania łopatek.

Tor sztangi i praca nóg

Sztanga nie porusza się po prostej, pionowej linii. Dotyka dolnej części klatki, a kończy nad barkami, więc przy wyciskaniu przesuwa się lekko w stronę twarzy. Wbij stopy w podłogę, gdy zaczyna się wyciskanie: siła płynie przez biodra do górnej części pleców i trzyma Cię napiętym, o ile pośladki zostają na ławce.

Tempo i zakres

Opuszczaj sztangę pod kontrolą, dotykaj lekko i wyciskaj z pełnym zaangażowaniem: staraj się ruszać ją szybko, nawet gdy porusza się wolno. Używaj tej samej głębokości w każdym powtórzeniu, bo tylko porównywalne powtórzenia mówią, kiedy dodać ciężar.

Bezpieczeństwo przy wyciskaniu leżąc

Ciężkie serie rób na stojakach z ramionami asekuracyjnymi tuż poniżej wysokości klatki albo z osobą asekurującą, która pomaga tylko na Twoją prośbę. Gdy trenujesz sam bez ramion asekuracyjnych, nie zakładaj zacisków, żeby w razie awarii móc zsunąć talerze ze sztangi.

Jakie mięśnie pracują przy wyciskaniu leżąc ze sztangą

Główne
Klatka piersiowa
Pomocnicze
Przedni akton barku
Triceps

Klatka piersiowa jest głównym mięśniem pracującym: przyciąga ramiona w poprzek ciała, a właśnie tego wymaga wyciskanie od dołu w górę. Przednie aktony naramienne pomagają unosić ramię, a triceps prostuje łokcie, najbardziej widocznie pod koniec powtórzenia. Szerokość chwytu trochę zmienia rozkład pracy. W badaniu z udziałem 35 osób trenujących siłowo węższy chwyt zwiększył aktywność tricepsa, przednich aktonów i górnej części klatki, a szerszy bardziej angażował dolną część klatki i mocniej obciążał staw barkowy.

Najczęstsze błędy przy wyciskaniu leżąc

  • Odbijanie sztangi od klatki

    Odbicie korzysta z rozpędu klatki żebrowej i omija najtrudniejszą część powtórzenia. Dotknij lekko i wyciskaj ze sztangi, która stoi nieruchomo.

  • Łokcie szeroko na boki

    Sztanga ucieka w stronę szyi, a barki tracą stabilną podstawę. Na dole przyciągnij łokcie trochę do siebie, tak by częściowo wskazywały w stronę stóp, a nie wprost na boki.

  • Barki wysuwają się do przodu

    Gdy łopatki się rozchodzą, sztanga pokonuje dłuższą drogę, a wyciskanie traci oparcie. Ustaw je z tyłu i w dół, zanim zdejmiesz sztangę, i trzymaj je tam.

  • Odrywanie bioder od ławki

    To zamienia ruch w wyciskanie ze skosu ujemnego i skraca zakres. Wbijaj stopy w podłogę, ale trzymaj pośladki na ławce.

  • Odginanie nadgarstków do tyłu

    Sztanga blisko palców wygina nadgarstek poza linię przedramienia. Trzymaj ją nisko w dłoni, żeby sztanga, nadgarstek i łokieć ułożyły się w pionie.

Jak Muscla prowadzi wyciskanie leżąc

  • Rozgrzej się dwiema seriami narastającymi: około 50% ciężaru roboczego na 8 powtórzeń, potem około 75% na 3. Muscla dodaje je do każdego ciężkiego ćwiczenia wielostawowego.
  • Serie robocze kończ z mniej więcej dwoma powtórzeniami w zapasie, a przy celu Siła z dwoma do trzech. Trening do upadku daje niewielki albo żaden dodatkowy przyrost mięśni, za to więcej zmęczenia.
  • Odpoczywaj około 3 minut między seriami przy celu Siła, 2 minuty przy budowie mięśni i 90 sekund przy pozostałych celach, żeby powtórzenia trzymały poziom z serii na serię.
  • Gdy każda seria dojdzie do górnej granicy zakresu powtórzeń, dodaj jeden krok około 2,5%, co najmniej najmniejszy skok, na jaki pozwalają talerze: z 80 kg robi się 82,5 kg.
  • Po ostatniej serii Muscla pyta „Jak ciężko było?”. Lekko dodaje ciężar, Dobrze zostawia zwykłą progresję, Ciężko ją wstrzymuje, Na granicy możliwości wstrzymuje ją albo zdejmuje jeden krok.

Wyciskanie leżąc ze sztangą: serie, powtórzenia i przerwy

CelPowtórzeniaOdpoczynek
Siła3–6 → 2–5 → 4–83 min
Mięśnie6–10 → 8–122 min
Zgubić tłuszcz6–1290 s
Kondycja8–1290 s
Powrót8–1290 s

Strzałka oznacza zakres na kolejny 4-tygodniowy blok.

Wyciskanie leżąc jest w Muscla ciężkim ćwiczeniem wielostawowym, więc przy celu Siła dostaje najniższe zakresy powtórzeń i najdłuższe przerwy. Co 4 tygodnie nowy blok przesuwa Cię do następnego zakresu; po każdym trzecim bloku jest tydzień deloadu z 90% ciężaru i o jedną serię mniej.

Oszacuj swoje 1RM w wyciskaniu leżąc

Wypełnione przykładowymi wartościami. Wpisz swoje.

Jednostka
Powtórzenia w zapasie

Ile powtórzeń jeszcze dałoby się zrobić? 0 oznacza, że seria poszła do upadku mięśniowego.

Szacowane 1RM

116,7 kg

Brzycki 112,5 · Lombardi 117,5

Epley: 100 × (1 + 5 ÷ 30) = 116,7 kg

Załaduj 117,5 kg na sztangę →
Ciężar dla każdej liczby powtórzeńDo upadku, zaokrąglone do ciężarów, które da się założyć (co 2,5 kg).
Powt.Ciężar% 1RM
1117,5 kg100 %
2110 kg94 %
3105 kg91 %
4102,5 kg88 %
5100 kg86 %
697,5 kg83 %
795 kg81 %
892,5 kg79 %
990 kg77 %
1087,5 kg75 %
1185 kg73 %
1282,5 kg71 %

Jaki wynik w wyciskaniu leżąc jest dobry? Poziomy siły

PoziomMężczyźniKobiety
Początkującyponiżej × 0,75poniżej × 0,5
Zaawansowany× 0,75× 0,5
Silny× 1× 0,75
Bardzo silny× 1,5× 1
Elita× 2× 1,4

Szacowany 1RM jako wielokrotność masy ciała, od której zaczyna się każdy poziom. Tak samo w kg i lb.

Alternatywy dla wyciskania leżąc ze sztangą

  1. Wyciskanie leżąc (hantle)
  2. Wyciskanie na skosie dodatnim ze sztangą
  3. Wyciskanie na klatkę na maszynie
  4. Wyciskanie na skosie dodatnim (hantle)
  5. Wyciskanie na klatkę siedząc (wyciąg)
  6. Wyciskanie leżąc (Smith)
  7. Wyciskanie leżąc chwytem neutralnym (hantle)
  8. Wyciskanie z podłogi jednorącz (kettlebell)
  9. Pompki
  10. Dipy na klatkę

Wyciskanie leżąc: pytania

Jakie wyciskanie leżąc jest dobre przy mojej masie ciała?

W poziomach siły Muscla mężczyźni są zaawansowani od 1RM równego 0,75-krotności masy ciała, silni od 1,0 i bardzo silni od 1,5. U kobiet te same poziomy zaczynają się od 0,5, 0,75 i 1,0-krotności masy ciała.

Ile powinien wycisnąć początkujący?

Pierwsza propozycja Muscla dla mężczyzny, który zaczyna trenować, to około 0,4-krotności masy ciała, zaokrąglona w dół do talerzy: 30 kg przy 80 kg. Dla kobiety zaczynającej trening przy 65 kg to pusty gryf 20 kg. Potem koryguje to Twoja pierwsza seria robocza.

Jak często robić wyciskanie leżąc w tygodniu?

Trenowanie mięśnia dwa razy w tygodniu buduje więcej mięśni niż raz w tygodniu przy tej samej łącznej objętości. Muscla zmienia odmianę: ławka płaska jednego dnia, ławka skośna w następny dzień wyciskania.

Czy mostek w wyciskaniu leżąc to oszustwo?

Umiarkowany mostek w górnej części pleców to część solidnego ustawienia: trzyma łopatki z tyłu i daje sztandze stabilną podstawę. Oszustwem staje się dopiero wtedy, gdy pośladki odrywają się od ławki.

Chwyt szeroki czy wąski: który lepszy?

Chwyt trochę szerszy niż barki pasuje większości osób; przy wąskim chwycie podnosi się mniej ciężaru. Wąski chwyt przenosi więcej pracy na triceps i przednie aktony, więc to dobra druga odmiana.

Trenuj z Muscla

Muscla planuje serie i powtórzenia, po każdym treningu ustala kolejny ciężar i pokazuje szacowany 1RM oraz poziom siły dla każdego ćwiczenia.

Wkrótce w App Store. Na start za darmo.

Ekran siły w Muscla: krzywa szacowanego 1RM w Barbell Bench Press, wzrost o 19 kg w 90 dni, i poziom siły

Źródła

  1. Mausehund L, Werkhausen A, Bartsch J, Krosshaug T. Understanding bench press biomechanics-the necessity of measuring lateral barbell forces. J Strength Cond Res. 2022;36(10):2685-2695. PubMed
  2. Saeterbakken AH, Stien N, Pedersen H, et al. The effect of grip width on muscle strength and electromyographic activity in bench press among novice- and resistance-trained men. Int J Environ Res Public Health. 2021;18(12):6444. PubMed
  3. Refalo MC, Helms ER, Trexler ET, et al. Influence of resistance training proximity-to-failure on skeletal muscle hypertrophy: a systematic review with meta-analysis. Sports Med. 2023;53(3):649-665. PubMed
  4. Schoenfeld BJ, Pope ZK, Benik FM, et al. Longer interset rest periods enhance muscle strength and hypertrophy in resistance-trained men. J Strength Cond Res. 2016;30(7):1805-1812. PubMed
  5. Schoenfeld BJ, Ogborn D, Krieger JW. Effects of resistance training frequency on measures of muscle hypertrophy: a systematic review and meta-analysis. Sports Med. 2016;46(11):1689-1697. PubMed