Dołącz

Podciąganie australijskie

Podciąganie australijskie to wiosłowanie z masą ciała: zwisasz pod drążkiem ustawionym mniej więcej na wysokości bioder, z ciałem prostym i piętami na podłodze, i podciągasz klatkę do drążka. Trenuje górną część pleców i najszersze grzbietu, a pomagają biceps i tylne aktony naramienne, i jest poziomym partnerem podciągania, który możesz ułatwić lub utrudnić samą zmianą kąta.

  • Górna część pleców
  • Najszersze grzbietu
  • Ćwiczenie wielostawowe

Jak robić podciąganie australijskie

  1. Ustaw drążek w stojaku lub suwnicy Smitha mniej więcej na wysokości bioder i połóż się pod nim, z drążkiem nad klatką.

  2. Chwyć drążek nachwytem, dłonie nieco szerzej niż barki, i zwisaj z prostymi ramionami.

  3. Wyprostuj ciało od pięt do barków: ściśnij pośladki, napnij środek ciała i trzymaj pięty na podłodze.

  4. Odciągnij łopatki do tyłu, potem prowadź łokcie obok żeber, aż klatka dotknie drążka lub prawie go dotknie.

  5. Przytrzymaj krótko górę z ciałem nieruchomym w jednej prostej linii.

  6. Opuszczaj się pod kontrolą, aż ramiona będą wyprostowane, a łopatki znów się rozsuną.

Wysokość drążka i kąt ciała

Wysokość drążka ustala trudność. Mniej więcej na wysokości bioder, z piętami na podłodze i prostym ciałem, unosisz sporą część masy ciała; im wyżej drążek, tym bardziej stoisz w pionie i tym łatwiejsze jest każde powtórzenie. Najlepiej działa sztanga w stojaku do przysiadów lub suwnica Smitha, bo się nie rusza; kółka gimnastyczne lub pętle zawieszone też się sprawdzają i pozwalają dłoniom swobodnie się obracać. Zacznij na wysokości, przy której dojdziesz do górnej granicy zakresu czystymi powtórzeniami, i obniżaj drążek krok po kroku, gdy stajesz się silniejszy.

Chwyt i ułożenie dłoni

Chwyć drążek nachwytem, dłonie nieco szerzej niż barki, i obejmij go kciukami. Na górze przedramiona powinny wskazywać mniej więcej prosto w górę na drążek, a łokcie poruszać się skośnie do boków, a nie rozstawione prosto na zewnątrz. Podchwyt też działa i niektórym ćwiczącym wydaje się łatwiejszy; wybierz jeden i zostań przy nim przez blok, żeby powtórzenia były porównywalne.

Napięcie linii ciała

Traktuj podciąganie australijskie jak poruszającą się deskę. Ściśnij pośladki, napnij środek ciała i trzymaj żebra w dół, żeby pięty, biodra i barki zostawały w jednej linii od pierwszego powtórzenia do ostatniego. Gdy linia się łamie, zwykle w biodrach, seria jest skończona, nawet jeśli ramiona dałyby radę więcej.

Oddychanie, tempo i zakres

Weź wdech na dole, podciągnij się i zrób wydech na górze lub w drodze w dół. Zaczynaj każde powtórzenie od odciągnięcia łopatek do tyłu, potem zegnij łokcie i przyciągnij dolną część klatki do drążka. Przytrzymaj krótko górę, potem opuszczaj się pod kontrolą, aż ramiona będą wyprostowane, a łopatki się rozsuną. Pełny zakres w każdym powtórzeniu pozwala dostrzegać postępy z tygodnia na tydzień.

Jakie mięśnie pracują w podciąganiu australijskim

Główne
Górna część pleców
Najszersze grzbietu
Pomocnicze
Biceps
Tylny akton barku
Przedramiona

Mięśnie górnej części pleców i najszersze grzbietu dzielą główną pracę: mięśnie równoległoboczne i środkowe części kaptura ściągają łopatki, a najszersze grzbietu ciągną ramiona do tyłu w stronę ciała. W badaniu porównującym trzy wiosłowania podciąganie australijskie dało najwyższą aktywność najszerszych grzbietu i górnej części pleców z całej trójki, przy najmniejszym obciążeniu dolnego odcinka kręgosłupa. Biceps i tylne aktony naramienne też pracują mocno; przegląd systematyczny zaliczył podciąganie australijskie na pętlach zawieszonych do najmocniejszych ćwiczeń na tylne aktony naramienne. Pośladki i tułów utrzymują ciało prosto.

Najczęstsze błędy w podciąganiu australijskim

  • Zwisające biodra

    Gdy biodra opadają, ciało się łamie, a ruch skraca. Ściśnij pośladki i trzymaj prostą linię od pięt do barków.

  • Wyciąganie brody

    Wyciąganie szyi w stronę drążka udaje ostatnie centymetry. Trzymaj szyję długą i przyciągaj do drążka klatkę.

  • Wzruszanie barkami do góry

    Barki wspinające się w stronę uszu przerzucają pracę na górne kaptury. Trzymaj je w dół i odciągnięte do tyłu.

  • Ciągnięcie do szyi lub do brzucha

    Drążek, który spotyka szyję lub brzuch, oznacza, że kąt ciała lub chwyt są źle ustawione. Celuj w dolną część klatki, w okolice dolnej części mostka.

  • Połowiczne powtórzenia na dole

    Zatrzymanie przed wyprostowanymi ramionami pomija rozciągnięcie górnej części pleców. Pozwól łopatkom rozsunąć się na dole każdego powtórzenia.

Jak Muscla prowadzi podciąganie australijskie

  • Muscla planuje podciąganie australijskie z masą ciała po 8 do 15 powtórzeń w serii. Gdy każda seria dojdzie do 15, plan zostawia Cię tam zamiast dodawać powtórzenia; aplikacja mówi „Górna granica zakresu – zostań tu, każda seria czysta.”
  • Przed wersją z prostym ciałem Muscla planuje podciąganie australijskie z ugiętymi kolanami. Gdy w każdej serii dojdziesz do górnej granicy zakresu, następny blok przynosi wiosłowanie z prostym ciałem.
  • Kończ każdą serię z około dwoma powtórzeniami w zapasie, a przy celu Siła z dwoma do trzech; początkujący zostawiają sobie jedno więcej.
  • Odpoczywaj około 2 minut między seriami przy celu Siła i 90 sekund przy pozostałych celach.
  • Każda seria liczy się w pełni dla pleców i w połowie dla bicepsa. Muscla celuje w 10 do 16 ciężkich serii na plecy tygodniowo, jeśli trenujesz regularnie, i 8 do 12, jeśli dopiero zaczynasz; przy celach zgubić tłuszcz, kondycja lub powrót to 10 do 13 i 8 do 10.

Podciąganie australijskie: serie, powtórzenia i przerwy

CelPowtórzeniaOdpoczynek
Siła8–152 min
Mięśnie8–1590 s
Zgubić tłuszcz8–1590 s
Kondycja8–1590 s
Powrót8–1590 s

Masa ciała: jeden zakres dla każdego celu.

Tabela pokazuje ten sam zakres powtórzeń, którego aplikacja używa dla podciągania australijskiego z masą ciała: 8 do 15 powtórzeń w serii dla każdego celu, z czasami przerw z tabeli. Zostań na górze zakresu do końca bloku i utrzymuj każdą serię czystą. Każde ćwiczenie dostaje od 2 do 5 serii.

Alternatywy dla podciągania australijskiego

  1. Wiosłowanie w opadzie ze sztangą
  2. Wiosłowanie siedząc na wyciągu
  3. Wiosłowanie siedząc (maszyna)
  4. Wiosłowanie w opadzie jednorącz z hantlą
  5. Wiosłowanie T-bar (maszyna)
  6. Wiosłowanie na skosie dodatnim (hantle)
  7. Wiosłowanie w opadzie (hantle)
  8. Wiosłowanie jednorącz (kettlebell)
  9. Wiosłowanie Pendlaya (sztanga)
  10. Podciąganie australijskie ze zgiętymi kolanami

Podciąganie australijskie: pytania

Czy podciąganie australijskie to dobra alternatywa dla podciągania na drążku?

Trenuje te same mięśnie pleców i ramion, ale ciągnie w poziomie, a podnosisz tylko część masy ciała. To czyni je dobrym wiosłowaniem samo w sobie i dobrym krokiem w drodze do pierwszego podciągnięcia.

Jak ułatwić lub utrudnić podciąganie australijskie?

Podnieś drążek lub ugnij kolana, żeby było łatwiej. Obniż drążek, połóż stopy na ławce lub dodaj pauzę na górze, żeby było trudniej.

Nachwyt czy podchwyt w podciąganiu australijskim?

Oba działają. W badaniu EMG z przenośnym drążkiem oba chwyty aktywowały najszersze grzbietu, biceps, dolne części kaptura i tylne aktony naramienne na bardzo wysokim poziomie; uniesienie jednej nogi nic nie zmieniało.

Czy podciąganiem australijskim można zbudować mięśnie?

Tak, jeśli serie są ciężkie. Mięśnie rosną mniej więcej tak samo dobrze przy lekkich ciężarach jak przy ciężkich, gdy serie doprowadza się do upadku lub bardzo blisko niego. Muscla używa 8 do 15 powtórzeń z masą ciała, bo znacznie powyżej 15 trening staje się głównie pracą na wytrzymałość.

Czy podciąganie australijskie jest łagodniejsze dla dolnych pleców niż wiosłowanie w opadzie?

W bezpośrednim porównaniu podciąganie australijskie dało najmniejsze obciążenie dolnych pleców z trzech wiosłowań, a wiosłowanie w opadzie tułowia najwyższe.

Trenuj z Muscla

Muscla planuje serie, powtórzenia i przerwy, a po każdym treningu ustala kolejny cel powtórzeń.

Wkrótce w App Store. Na start za darmo.

Minutnik przerwy w Muscla: pomarańczowy pierścień odlicza, 0:42 z 1:30, poniżej kolejna seria

Źródła

  1. Fenwick CM, Brown SH, McGill SM. Comparison of different rowing exercises: trunk muscle activation and lumbar spine motion, load, and stiffness. J Strength Cond Res. 2009;23(2):350-358. PubMed
  2. Youdas JW, Keith JM, Nonn DE, Squires AC, Hollman JH. Activation of spinal stabilizers and shoulder complex muscles during an inverted row using a portable pull-up device and body weight resistance. J Strength Cond Res. 2016;30(7):1933-1941. PubMed
  3. Rabello R, Bertozzi F, Hauschild de Freitas IL, et al. Activation of the three deltoid muscle portions during common strengthening exercises: a systematic review. J Bodyw Mov Ther. 2024;40:1309-1325. PubMed
  4. Schoenfeld BJ, Grgic J, Ogborn D, Krieger JW. Strength and hypertrophy adaptations between low- vs. high-load resistance training: a systematic review and meta-analysis. J Strength Cond Res. 2017;31(12):3508-3523. PubMed